Geesteren – Publiekswissels, bloemen en een dankbaar applaus als dank waren de voorbodes van afscheid nemen tijdens de wedstrijd Tornado – Dynamo. Tornadospeelsters Anneloes Oude Voshaar en Marly Oude Voshaar verlaten na jarenlang volleybalinzet en plezier bij Tornado de vereniging, Yvet Oude Avenhuis koos er voor volgend jaar in het in het tweede team uit te komen en trainer Tobias Los vertrekt na anderhalf haar succesvolle trainer te zijn geweest de Geesterse volleybalclub. TC voorzitter Elly Braakhuis dankte de scheidende mensen voor hun geweldige inzet voor Tornado met een bloemetje en attentie.

Tobias

Tobias Los kondigde vorig jaar zijn afscheid al aan, omdat hij een nieuwe baan kreeg in Zoetermeer. “Sinds 1 november reisde ik elke woensdag en vrijdag vanuit het westen naar Geesteren. Om hier mee door te gaan is niet gezond’, zegt hij realistisch. Anderhalf jaar gelden kwam hij bij Tornado na het vertrek van Johan Booijink. ‘Ik vond het meteen heel leuk. Het was een hecht team, ze hebben veel bijgeleerd, waren heel leergierig. Het was ook altijd gezellig. Mooiste herinnering? Eigenlijk heb ik niet echt één ding. Het was gewoon leuk. De uurtjes bij Steggink waren gezellig, het teamweekend was mooi. Tornado is echt een no-nonsensclub, ‘niet zeiken, maar poetsen’, zeg maar. Op de vraag of hij als trainer in de omgeving van Zoetermeer weer een andere club oppakt zegt Tobias: ‘Nou, voorlopig niet. Ik ben eerst mijn baan aan het uitkristalliseren. Ik moet zorgen dat mijn baan op orde komt, ook nog een huis kopen denk ik. Op langer termijn ga ik ooit wel weer eens weer trainen, een jeugdteam of zo. En wie weet, als ik weer eens werk zou krijgen in Twente, dan kom ik met hangende pootjes terug’.

Anneloes

Als er één volleybalster van Tornado haar sportkwaliteiten en inzet heeft bewezen, dan is dat Anneloes Oude Voshaar. Zo gauw ze als meisje lid kon worden, werd ze lid van Tornado. In het D team behaalde ze het eerste Nederlandse kampioenschap met de voormalige jeugdtrainer Daan Krijnen. Met trainer Jan Benerink werd zij in zowel Tornado Meisjes B als Meisjes C Nederlands Kampioen in de gesloten clubwedstrijden. Ondertussen doorliep ze de volleybalschool (Twentsche selectie). Dat resulteerde erin dat ze met 16-17 jaar vertrok naar Pollux om in de eredivisie te spelen. Hier beleefde ze de topjaren met Pollux. Na 4 jaar Pollux, 4 jaar Longa, waar ze eveneens topjaren meemaakte, en weer 2 jaar Pollux kwam ze 3 jaar geleden weer terug bij Tornado. Hier werd ze met team kampioen en promoveerde naar de 1^ste divisie. ‘Dat was wel leuk, ik ben in het eerste team van  Tornado begonnen met ouder dames waar ik veel van geleerd heb, nu was ik zelf de oudste en mocht ik dingen overdragen. Waarom ik stop? Tja, het is momenteel moeilijk te combineren met mijn werk. Bovendien is het ook mooi geweest, tijd voor iets anders. Ik heb het altijd heel gezellig gehad bij Tornado, een gemoedelijke dorpsclub, gezellig team, leren van elkaar op de training, in het busje altijd heel leuk, af en toe naar Steggink, gewoon leuk. Wat ik nu ga doen zie ik nog wel, tennissen den ik en hardlopen, even helemaal iets anders, ik zie wel. Hoe dan ook, ik heb heel mooie herinneringen aan mijn volleybaljaren en veel geleerd. Overigens was ik zonder pa en ma nooit zo ver gekomen. Al die kilometers zijn niet voor niets geweest’, zo kijkt Anneloes dankbaar terug.

Marly

Ook zus Marly Oude Voshaar is een volleybalster in hart en nieren. Ze is al vanaf haar 7^de actief binnen Tornado en heeft zich ontplooid als een talentvolle speelster. ‘Ik heb het altijd erg naar mijn zin gehad, speelde in leuke teams en goede trainers. Naast Tornado ben ik ook op de volleybalschool terecht gekomen. Ik was altijd spelverdeelster. Vanuit de B-jeugd ben ik naar het 1^ste gegaan. Daar ben ik jaren libero geweest. Het hoogtepunt voor mij was wel het kampioenschap twee jaar geleden, toen we naar de 1ste divisie gingen. Geweldig mooi natuurlijk. Het afgelopen jaar mocht ik weer aanvallen. Daar was ik wel blij mee, want als libero miste ik toch de uitdaging om te scoren. Dat ik nu stop, ja, ik vind het wel een keer goed geweest, Je bent wel hele zaterdagen kwijt. Naast het werk betekent dat best wel veel verplichtingen. Eigenlijk wilde ik vorig jaar al stoppen, toen kreeg ik een enkelblessure en begon ik het volleyballen te missen. Of ik ooit weer ga volleyballen? Zeg nooit ‘nooit’. Voorlopig denk ik aan andere sporten, zoals fietsen, hardlopen en tennissen. Even iets anders’, aldus Marly.

Yvet

Yvet Oude Avenhuis is de enige van de drie die we terug gaan zien. Yvet is al van jongs af aan een volleybalster in hart en nieren. Ze draait al enkele jaren mee in het eerste, maar komt het volgend seizoen op eigen verzoek uit in het tweede team. ‘Ik wil graag meer speelminuten. Julianne is een vaste spelverdeelster in het eerste. Ze is gewoon heel goed, maar ik had, ook door de gesprekken met de trainers, verwacht toch wat vaker te kunnen spelen. Na een paar jaar hoop ik dit in het tweede team wel te kunnen. Ik heb het wel altijd heel leuk gevonden in het eerste. Het was altijd super gezellig en ik heb heel veel geleerd. Wat dat betreft is het wel jammer. Het mooiste was voor mij ook het kampioenschap met promotie naar de eerste divisie, ook al maakte ik toen nog niet helemaal deel uit van het team. Het was een geweldige ervaring, super leuk’. Yvet zal niet helemaal uit beeld verdwijnen, zo blijkt. ‘We komen elkaar nog wel weer tegen tijdens de krachttraining. Ik weet wel zeker dat het met de dames uit het tweede ook wel klikt. Ik heb met veel speelsters van Dames 2 al in B 1 gespeeld. Ja, ik heb er best zin in. Ik blijf wel spelverdeelster ja, dat is helemaal mijn ding’. Daarmee heeft ze niets te veel gezegd.